Ciemność jest wszędzie. Anarchia, odrzucenie, niewola, wolność śmierci. Jedyne bóstwo jakie ma absolutną władzę, to bóstwo śmierci. Śmierć zawsze zwycięża, zawsze jest lepsza od życia, zawsze je pokona i zawsze dojdzie do swojego celu -zagłady. Nie walcz ze śmiercią, bo nigdy nie wygrasz. Pogódź się z nią, przystań do niej. Wprowadzaj chaos, zabijaj, by przyspieszyć innym objawienie. Tylko w chaosie i śmierci twój ratunek. Stań się Mrocznym Żniwiarzem, który zbiera plony swojej Pani, Śmierci. W niej znajdziesz nagrodę i zaspokojenie. Dąż do niej, pożądaj jej, a odda ci stokrotnie.

Pani Śmierć, zwana też Arsh, zasiadła na swym tronie ciemności u zarania istnienia krainy. Tron znalazł się głęboko pod oceanami, ziemiami i życiem, w ogromnej sali wypełnionej cuchnącą siarką i duszącym pyłem. Z najczarniejszej ciemności narodziła się Arsh, kobieta o ośmiu głowach, dziesięciu rękach i dziesięciu nogach, która trzymała w dłoni Miecz Zagłady. Śmierć istniała w ciemności, aż dane jej było przyjąć ludzka postać i wyjść na powierzchnię, by zabijać i zbierać swoich pomocników. Na jej miejscu na tronie zasiadł Mroczny Lord, jej ukochany mąż, powstały z jej odchodów.
Arsh wyszła na ziemię jako piękna, długowłosa kobieta z Mieczem Zagłady. Zabijała wieśniaków, magnatów i władców, a najgorszych i najniegodziwszych wysyłała do Mrocznego Władcy, by uczynił z nich Mrocznych Żniwiarzy. Wkrótce na ziemie zapadł strach przed okrutną Śmiercią. Wielu śmiałków próbowało ją pokonać, lecz Arsh rosła w siłę z każdym zabitym człowiekiem. Jej królestwo się powiększało.

Królestwo Śmierci rozciągało się w rozległych podziemiach. Poddani pracowali w wielkich katuszach, by wykuwać w ścianach swoje domy, trakty i jaskinie. Większość z nich od przebywania w ciemności straciła wzrok, a od siarki ich skóra stała się gruba i brązowa. Z czasem, ich ciała pokryły łuski i rogi i stracili resztki człowieczeństwa. Mroczny Lord szkolił ich na niezniszczalnych wojowników, a sam wzrastał w siłę, żywiąc się wycieńczonymi pracownikami. Dusze zabrane przez Śmierć zostały naznaczone znakiem Ciemności i miały jej na zawsze służyć. Arch powoli stawała się coraz okrutniejsza i mroczniejsza. Jej ciało znikało, pochłaniane przez ogrom zniszczenia, który siała.
Wkrótce stała się swoim własnym cieniem, swoim przekleństwem i zniszczeniem. Postanowiła też wrócić na trochę do swojej krainy.

Mroczny Lord siedząc na tronie zniszczenia, wznosił królestwo godne Ciemności, powołał do życia istoty przeraźliwe: miały białą skórę, białe włosy i żyły dzięki krwi niewinnych stworzeń. Jeżeliby kto odmówił im oddania krwi, miały polować na niego tak długo, aż go nie pojmały, zabiły i nie pożywiły się jego ciałem. Obdarzone zostały możliwością życia na powierzchni. Ludzie nazwali je Wampirami. Arch wróciła do swojego kraju już nie jako niezniszczalna pani, ale jako wysłanniczka i pomocniczka Mrocznego Lorda. Zbuntowawszy się przeciwko temu na zawsze opuściła podziemia i zamieszkała w najstraszliwszych zakątkach ziemi.
Miała tam swoich pomocników, których omamiała czarną modlitwą.

Jednym z tych pomocników jestem ja, Erebus Czarny, który to dla niej spisałem tę historię i jej ją dedykuję, ażeby kiedyś mogła odzyskać utracony spokój ciemności.

Doodano: 2008-01-05